حق فراموش شدن

دایرکتوری حذف حساب های کاربری

WWW.RTBF.ir

شما هم مشارکت کنید

حریم خصوصی آنلاین حق انسانی شماست!

تاریخ : 25 آذر 1400   امیر

واقعیت هایی درمورد حریم خصوصی اینترنتی شما که باید بدانید!

حریم خصوصی آنلاین، که به عنوان حریم خصوصی اینترنتی یا حریم خصوصی دیجیتال نیز شناخته می شود، به این موضوع اشاره دارد که چه مقدار از اطلاعات شخصی، مالی و مرور شما در هنگام آنلاین بودن، امن و خصوصی باقی می ماند. این به یک نگرانی فزاینده تبدیل شده است، زیرا تاریخچه مرور و داده های شخصی به طور بالقوه در هنگام آنلاین در معرض خطر هستند. بسیاری از مردم اهمیت حریم خصوصی آنلاین را دست کم می گیرند، اما باید از میزان اطلاعاتی که به اشتراک می گذارند آگاه باشند - نه فقط در شبکه های اجتماعی، بلکه فقط با مرور خود.

 

چرا حفظ حریم خصوصی آنلاین بسیار مهم است؟

شما باید به حریم خصوصی داده های آنلاین مانند دنیای واقعی اهمیت دهید. بنابراین شما یک مکالمه محرمانه پشت درهای بسته دارید یا فقط جزئیات مالی خود را با یک بانک در میان می گذارید. مهم است که به خاطر داشته باشید که هیچ چیز رایگان نیست: چه دانلود برنامه ها، چه استفاده از سرویس ایمیل "رایگان" یک شرکت (مانند جی میل) یا شبکه های اجتماعی مانند فیس بوک. حتی بازدید از یک وب‌سایت به این معنی است که داده‌های خود را به اشتراک می‌گذارید. و از آنجایی که برخی از افراد در زندگی شما شما را بهتر از دیگران می شناسند، حریم خصوصی آنلاین در یک طیف وجود دارد: برخی از نهادهای آنلاین اطلاعات بیشتری را در مورد شما نسبت به سایر پلتفرم ها جمع آوری و ذخیره می کنند. حفظ حریم خصوصی آنلاین به دلایل متعددی مهم است. شما نمی خواهید جزئیات زندگی شخصی خود را با افراد غریبه به اشتراک بگذارید و سخت است که مطمئن شوید چه اطلاعات شخصی و توسط چه کسی جمع آوری شده است: اطلاعات جمع آوری شده توسط یک شرکت ممکن است با شرکت دیگری به اشتراک گذاشته شود.

اگر برای خدمتی پولی نمی پردازید، شما محصول هستید!

ممکن است با تبلیغات سفارشی و هدفمندی که تاریخچه جستجوی اینترنتی شما را به یاد می آورند، مشکلی نداشته باشید. حتی مشکل سازتر، اطلاعات فروخته شده از یک شرکت به شرکت دیگر، یا جمع آوری و اشتراک گذاری داده ها بدون رضایت شما است. در نهایت، این سرقت هویت است.

 

نگرانی عمومی در مورد حریم خصوصی اینترنت

در نظرسنجی اخیر از کاربران اینترنت آمریکایی، 81 درصد گفتند که بر این باورند که کنترلی بر داده های جمع آوری شده توسط شرکت های خصوصی ندارند. بدتر از آن - وقتی از آنها پرسیده شد که آیا می توانند مجموعه داده های خود را توسط دولت کنترل کنند، این تعداد به 84٪ افزایش می یابد.

 

GDPR

در اتحادیه اروپا، نگرانی هایی از این دست با GDPR (مقررات عمومی حفاظت از داده ها) مورد بررسی قرار گرفت. این مجموعه قوانین که در سال 2016 تصویب و در سال 2018 اجرا شد، برای محافظت از حریم خصوصی و داده های هر شهروند اتحادیه اروپا در نظر گرفته شده است. حق فراموشی، حق درخواست از آن شرکت ها برای حذف و تسلیم این اطلاعات است. این یک بحث مداوم است. از یک طرف، حق فراموش شدن مسلما از کسانی محافظت می کند که خواهان حفظ حریم خصوصی هستند و اشتباهات قبلی به آنها یادآوری نمی شود. مخالفان (که اتفاقاً شامل برخی از غول‌های فناوری نیز می‌شوند) استدلال می‌کنند که این سانسور به حساب می‌آید و می‌تواند به بازنویسی تاریخ منجر شود.

 

حریم خصوصی اطلاعات چیست؟

گاهی اوقات از آن به عنوان حریم خصوصی داده یا حریم خصوصی آنلاین یاد می شود. حریم خصوصی اطلاعات عنصری از امنیت آنلاین است که به مسائل زیر توجه می کند:

  • داده های به دست آمده
  • چگونه داده ها جمع آوری یا ذخیره می شوند
  • آیا داده ها با شخص ثالث به اشتراک گذاشته می شود یا خیر

 

محدودیت های نظارتی، مانند GDPR

بسیاری از شرکت‌ها مانند گوگل، آمازون و فیس‌بوک در «اقتصاد داده» سود زیادی برده‌اند - جمع‌آوری داده‌های کاربر برای به حداکثر رساندن فروش محصول یا تبلیغات. عملکرد خوب در مورد حفظ حریم خصوصی اطلاعات به معنای ایمن نگه داشتن اطلاعات مشتری، عدم به اشتراک گذاشتن آن با اشخاص ثالث بدون رضایت یا استفاده از داده ها به صورت مخرب یا سهل انگارانه است.

 

حریم خصوصی شخصی در مقابل اطلاعات حساس

وقتی صحبت از حریم خصوصی اینترنت می شود، اطلاعات شخصی و حساس وجود دارد. آنها به روش های زیر تعریف می شوند:

  • اطلاعات شخصی: شناسه ها، مانند نام، آدرس IP، آدرس و غیره.
  • اطلاعات حساس: داده های بسیار خصوصی مانند سوابق پزشکی، اما همچنین اطلاعاتی که ممکن است آماده به اشتراک گذاری عمومی نباشید، مانند گرایش جنسی یا دیدگاه های سیاسی خود.

 

حریم خصوصی چه تفاوتی با امنیت اطلاعات دارد؟

حریم خصوصی و امنیت آنلاین اغلب با هم همپوشانی دارند، زیرا گاهی اوقات یکی بر دیگری تأثیر می گذارد. آنها را می توان از این طریق متمایز کرد.

  • حریم خصوصی: شما می خواهید شرکتی که با آن سروکار دارید (مثلاً یک بانک یا یک شبکه اجتماعی) داده ها و اطلاعات شما را خودش حفظ کند، نه اینکه آنها را به صورت عمومی یا با اشخاص ثالث به اشتراک بگذارد. در این مثال، حریم خصوصی نقض می شود اما امنیت حفظ می شود.
  • امنیت: این مرحله بعدی است. اگر داده های به اشتراک گذاشته شده شامل (به عنوان مثال) اطلاعات مالی یا آدرس خانه شما باشد، حریم خصوصی و امنیت هر دو به خطر می افتد.

 

بزرگترین مشکلات حریم خصوصی اینترنت

همانطور که گفته شد، مسائل مربوط به حریم خصوصی مرتبط با اینترنت در طیفی وجود دارد، از اطلاعاتی که به اشتراک گذاری آنها اهمیتی ندارید (مثلاً یک حساب رسانه اجتماعی عمومی)، به خطر انداختن حریم خصوصی (مثلاً تبلیغات هدفمند) تا شرمساری عمومی یا نقض هایی که بر شما تأثیر می گذارد. زندگی شخصی (نقض های مالی یا شکست های حرفه ای). در اینجا مناطق آنلاینی هستند که در حال حاضر بیشترین بحث، ریسک و بحث را دارند...

 

ردیابی کاربران موتورهای جستجو

موتورهای جستجو نه تنها آنچه را که به دنبالش بوده اید، بلکه اغلب سایت هایی را که متعاقباً بازدید می کنید، ثبت می کنند. علاوه بر این، اگر ارائه‌دهنده موتور جستجو نیز مرورگر را بسازد (گوگل کروم، فایرفاکس، اینترنت اکسپلورر و غیره)، بدون توجه به اینکه سایت را جستجو کرده‌اید، سابقه مرور شما را دارند. موتورهای جستجو می توانند (و انجام می دهند) جمع آوری کنند:

  • تاریخچه جستجو
  • کوکی ها
  • آدرس های IP

در مجموع، این اطلاعات را می توان برای "پروفایل" استفاده کرد - به عنوان مثال، ترکیب شخصیت مشتری بر اساس اولویت های مرور، خرید و رسانه های اجتماعی.

 

جمع آوری داده های رسانه های اجتماعی

حریم خصوصی رسانه‌های اجتماعی در سال‌های اخیر به لطف مجموعه‌ای از رسوایی‌ها، از جمله داستان کمبریج آنالیتیکا (که در آن از داده‌ها برای دستکاری رای‌دهندگان استفاده می‌شد)، قلدری سایبری و "دکس کردن" (به اشتراک گذاری اطلاعات خصوصی به صورت عمومی) مورد توجه قرار گرفت. علاوه بر این، برخی از سایت‌های شبکه‌های اجتماعی بزرگ با نقض داده‌ها مواجه شده‌اند که میلیون‌ها کاربر را در معرض دید قرار داده‌اند. قربانیان نقض داده ها و حریم خصوصی مقصر نیستند، و ما بعداً در مورد بهترین روش برای محافظت از حریم خصوصی خود به صورت آنلاین صحبت خواهیم کرد. اما در مورد شبکه‌های اجتماعی ضرب‌المثلی وجود دارد: چیزی که دوست ندارید به والدین یا کارفرمایتان تکرار شود را آنلاین نگویید!

 

کوکی ها و ردیابی آنلاین

در بیشتر موارد، کوکی ها بی ضرر هستند. آنها کدهایی هستند که اطلاعات یک وب سایت را در مورد سابقه مرور شما می گویند، که به نوبه خود می تواند با به خاطر سپردن به کاربر کمک کند:

  • ورود به سیستم
  • شناسایی
  • تنظیمات ترجیحی
  • تنظیمات تبلیغات
  • تنظیمات زبان

هنگامی که سرویس تبلیغات شخص ثالث درگیر باشد، کوکی ها می توانند به یک نگرانی تبدیل شوند. وقتی از یک سایت بازدید می کنید، مرورگر شما اطلاعاتی را از منابع مختلف جمع آوری کرده است که تبلیغاتی را که می بینید دیکته می کند. شما اساساً به یک نمایه/شخصیت تبدیل شده اید، حتی اگر فقط توسط ربات ها دیده شود. این مورد توسط گروه‌های حامی حریم خصوصی مورد تردید قرار گرفته است، زیرا شرکت‌هایی مانند Google حجم زیادی از داده‌های مصرف‌کننده را جمع‌آوری می‌کنند تا تبلیغات شخصی‌سازی شده را بر اساس تاریخچه مرورگر ارائه دهند.

 

برنامه های موبایل و حریم خصوصی

همه ما در گوشی های خود برنامه داریم. در واقع، دارندگان گوشی های هوشمند به طور متوسط از 9 برنامه در روز و 30 برنامه در ماه استفاده می کنند. ما برنامه‌های مورد علاقه‌مان را می‌شناسیم و می‌دانیم که چگونه زندگی ما را آسان‌تر می‌کنند - اما آنها حتی بیشتر درباره ما می‌دانند. بسیاری از برنامه‌ها جزئیات مکان را درخواست می‌کنند (که منطقی است اگر مثلاً یک برنامه تاکسی باشد)، نام‌های کاربری و آدرس‌های ایمیل. سطح بعدی اطلاعات "مجوز مخاطره آمیز" است. این به معنای اطلاعاتی است که اگر به دست افراد اشتباه بیفتد، از جمله دسترسی به میکروفون/ضبط، دوربین و مخاطبین تلفن، خطرناک خواهد بود. یک قانون سرانگشتی خوب این است که در نظر بگیرید که آیا به ارائه دهنده/شرکت برنامه برای نگهداری این اطلاعات اعتماد دارید یا خیر. اگر چیزی وجود دارد که با آن احساس ناراحتی می‌کنید، می‌توانید فوراً یا در تنظیمات برنامه دسترسی را رد کنید.

 

سرقت هویت

سرقت هویت از مدت ها قبل از اینترنت یک جرم بوده است، اما فناوری جدید راه های جدیدی را برای هنرمندان و دزدان باز کرده است. سرقت هویت آنلاین زمانی اتفاق می‌افتد که شخصی برای ارتکاب کلاهبرداری به اطلاعات شناسایی شخصی شما (PII) دسترسی پیدا کند. این اطلاعات ممکن است گواهینامه رانندگی، جزئیات حساب بانکی، شماره مالیات یا هر چیز دیگری باشد که برای جعل هویت آنلاین شما لازم است. در بدترین حالت ممکن است اطلاعات شما در وب تاریک یا همان دارک وب ترسناک به فروش برسد.

آن ها اغلب این اطلاعات را از راه های زیر به دست می آورند:

  • فیشینگ: مجرمان به عنوان مخاطبین معتبر مانند موسسات مالی ظاهر می شوند تا شما را فریب دهند تا اطلاعات حساس را تحویل دهید یا فایل های پیوست مخرب را باز کنید.
  • بدافزار: نرم افزار مخربی که می تواند به سیستم عامل کامپیوتر شما دسترسی داشته باشد
  • pharming: ربودن اطلاعات با استفاده از ویروس بدون اطلاع شما، اغلب از طریق یک سایت جعلی
  • رایانه ها و تلفن های دور ریخته شده: مطمئن شوید که هر وسیله ای را که از شر آن خلاص می کنید، قبل از اینکه بفروشید یا تحویل دهید، کاملا از اطلاعات پاک شده باشند.