حق فراموش شدن

دایرکتوری حذف حساب های کاربری

WWW.RTBF.ir

شما هم مشارکت کنید

حریم شخصی اطلاعات یا همان Information privacy

تاریخ : 26 خرداد 1400   امیر

حریم خصوصی اطلاعات به چه معناست؟

حریم خصوصی اطلاعات، حریم خصوصی اطلاعات شخصی است و معمولاً مربوط به داده های شخصی ذخیره شده در سیستم های رایانه ای است. نیاز به حفظ حریم خصوصی اطلاعات برای اطلاعات شخصی جمع آوری شده مانند سوابق پزشکی، داده های مالی، سوابق کیفری، سوابق سیاسی، اطلاعات مربوط به مشاغل یا داده های وب سایت قابل استفاده است.

حریم خصوصی اطلاعات به عنوان حریم خصوصی داده ها نیز شناخته می شود

حریم خصوصی اطلاعات یکی از جنبه های مهم اشتراک اطلاعات است. با پیشرفت عصر دیجیتال، آسیب پذیری اطلاعات شخصی افزایش یافته است.

حریم خصوصی اطلاعات ممکن است به روش های مختلفی از جمله رمزگذاری، احراز هویت و پوشاندن داده ها اعمال شود. هر یک سعی می کند اطمینان حاصل کند که اطلاعات فقط برای افرادی که دسترسی مجاز دارند در دسترس است. این اقدامات حفاظتی در جهت جلوگیری از داده کاوی و استفاده غیرمجاز از اطلاعات شخصی است که در بسیاری از نقاط جهان غیرقانونی است.

حریم خصوصی اطلاعات مربوط به انواع مختلف داده است، از جمله:

حریم خصوصی اینترنت (حریم خصوصی آنلاین): کلیه داده های شخصی به اشتراک گذاشته شده در اینترنت تحت موارد حریم خصوصی است. اکثر وب سایت ها سیاست حفظ حریم خصوصی را منتشر می کنند که جزئیات مورد استفاده وب سایت از داده های جمع آوری شده آنلاین و یا آفلاین است.

حریم خصوصی مالی: اطلاعات مالی به ویژه حساس است، زیرا ممکن است به راحتی برای ارتکاب کلاهبرداری آنلاین و یا آفلاین مورد استفاده قرار گیرد.

حریم خصوصی پزشکی: کلیه پرونده های پزشکی تحت قوانین سختگیرانه ای قرار دارند که به امتیازات دسترسی کاربر می پردازند. طبق قانون، سیستم های امنیتی و احراز هویت اغلب برای افرادی که پرونده های پزشکی را پردازش و ذخیره می کنند مورد نیاز است.

تفاوت امنیت و حریم خصوصی چیست؟

امنیت و حریم خصوصی ارتباط تنگاتنگی دارند و هر دو بخشی از بحث در مورد فناوری های جدید هستند. با این حال، امنیت و حریم خصوصی دو جنبه مختلف از چگونگی تأثیر استفاده از داده ها و دستگاه های مدرن بر ما هستند.

امنیت یک اصل اساسی در فناوری اطلاعات است. هرچه فناوری های جدید بیشتری توسط شبکه هایی مانند IP جهانی و شبکه های مخابراتی بی سیم به هم متصل می شوند ، توجه بیشتری به نحوه کنترل داده ها و نحوه ایمن سازی آنها می شود.

معماری های امنیتی می توانند شامل اجزای بسیار متفاوتی باشند، از اقدامات امنیتی نقطه پایانی که نمایش داده ها را در تلفن های هوشمند و رایانه های لوحی کنترل می کنند، تا "داده های در حال استفاده" شیوه های امنیتی شبکه که از داده ها و زیرساخت های شبکه در برابر هک یا حملات سایبری محافظت می کنند.

حریم خصوصی کمی متفاوت است که مربوط به حق فرد در مالکیت داده های تولید شده توسط زندگی و فعالیت های وی و محدود کردن جریان خارجی آن داده ها است.

درست است که در بسیاری از موارد، امنیت و حریم خصوصی اهداف عملیاتی همزمان هستند. به عبارت دیگر، همان محافظاتی که امنیت داده را ارائه می دهند ، حریم خصوصی کاربران را فراهم می کند. اما به تعبیری دیگر، حریم خصوصی چیزی است که ممکن است در تلاش های امنیتی ایجاد نشود، یا توسط شرکت های بزرگ یا سازمان های دولتی به عنوان یک هدف ضروری دیده شود.

بحث پیرامون استخراج داده های شخصی توسط دولت، شرکت ها و سایر سازمان ها تفاوت بین امنیت و حریم خصوصی را نشان می دهد.

توجه کنید در حالی که حریم خصوصی کاربران و دیگران را نادیده می گیرند، بیشتر سازمانهای اصلی امنیت دیجیتال را در درجه اول اهمیت می دانند. به عنوان مثال، آژانس های دولتی ممکن است به اطمینان از عدم دسترسی مشاغل خصوصی به برخی از اطلاعات شخصی مربوط به شهروندان کمک کنند، اما در عین حال، ممکن است همان آژانس به دنبال دستیابی به اطلاعات سایر اهداف باشد. در حالی که طرف های مختلف برای به دست آوردن، کنترل و حفاظت از داده ها تلاش می کنند، بسیاری از این مسائل ادامه خواهد یافت.