حق فراموش شدن

دایرکتوری حذف حساب های کاربری

WWW.RTBF.ir

شما هم مشارکت کنید

ناشناسی در اینترنت یا Anonymity in internet

تاریخ : 26 خرداد 1400   امیر

همه چیز درمورد ناشناس ماندن در اینترنت

بی هویتی در اینترنت چگونه استفاده می شود؟ کاربر اینترنت چقدر ناشناس است و چگونه یک کاربر اینترنتی می تواند ناشناس شود؟ جوانب مثبت و منفی ناشناس ماندن در اینترنت چیست؟ آیا ناشناس بودن توسط قوانینی کنترل می شود که مخصوصاً تنظیم بی هویتی هستند؟ چگونه باید قوانین مربوط به ناشناس ماندن در اینترنت ساخته شود؟

انواع ناشناس بودن

ناشناس بودن به این معنی است که نویسنده واقعی پیام نشان داده نمی شود. می توان ناشناس بودن را فهمید که یافتن نویسنده واقعی یک پیام غیرممکن یا بسیار دشوار است. یک نوع رایج از گمنامی، نام مستعار است، جایی که نام دیگری غیر از نویسنده واقعی نشان داده می شود. این نام مستعار گاهی بسیار مخفی نگه داشته می شود و گاهی نام واقعی یک اسم مستعار به صراحت شناخته می شود.

یک مزیت با نام مستعار ، در مقایسه با ناشناس بودن کامل ، این است که می توان تشخیص داد پیام های مختلف توسط یک نویسنده نوشته شده است. گاهی اوقات، می توان نامه ای را به یک نام مستعار نوشت (بدون شناختن شخص واقعی در پشت آن) و پاسخ گرفت. حتی ممکن است گفتمان های طولانی بین دو اسم مستعار وجود داشته باشد، هیچ یک از آنها نام واقعی را در پشت نام مستعار دیگری نمی دانند.

یک نقطه ضعف، برای شخصی که می خواهد ناشناس باشد، این است که ترکیب اطلاعات در بسیاری از پیام های یک شخص ممکن است باعث شود سهولت پیدا کردن شخص واقعی در پشت این نام مستعار آسان تر باشد.

ناشناس بودن قبل از اینترنت

گمنامی چیزی نیست که با اینترنت اختراع شده باشد. گمنامی و نام مستعار در طول تاریخ اتفاق افتاده است. به عنوان مثال، ویلیام شکسپیر احتمالاً یک اسم مستعار است و نام اصلی این نویسنده مشهور مشخص نیست و احتمالاً هرگز شناخته نخواهد شد.

از گمنامی برای اهداف زیادی استفاده شده است. یک فرد شناخته شده ممکن است از یک نام مستعار برای نوشتن پیام استفاده کند ، جایی که فرد نمی خواهد تصور مردم از نویسنده واقعی درک آنها از پیام را تغییر دهد.

همچنین ممکن است افراد دیگر بخواهند برای دستیابی به ارزیابی بی طرفانه پیام های خود، اطلاعات خاصی را در مورد خود پنهان کنند. به عنوان مثال، در تاریخ معمول بوده است که زنان از نام مستعار مردانه استفاده می کردند و یهودیان از نام مستعار در جوامعی که دین آنها مورد آزار و اذیت قرار می گرفت استفاده می کردند.

از گمنامی غالباً برای محافظت از حریم خصوصی افراد استفاده می شود، به عنوان مثال هنگام گزارش نتایج یک مطالعه علمی، هنگام توصیف موارد منفرد.

بسیاری از کشورها حتی قوانینی دارند که از بی هویتی در شرایط خاص محافظت می کند. مثلا یک شخص ممکن است در بسیاری از کشورها با یک کشیش ، پزشک یا وکیل مشورت کند و اطلاعات شخصی محافظت شده را فاش کند. در بعضی موارد، به عنوان مثال اعتراف در کلیساهای کاتولیک، غرفه اعتراف ویژه به گونه ای طراحی شده است که به افراد امکان می دهد با کشیشی مشورت کنند، بدون اینکه وی را رو در رو ببینند.

آیا ناشناس بودن روشی مطمئن است؟

ناشناس بودن در شرایط اعتراف همیشه 100٪ مطمئن نیست. اگر شخصی به وكیل بگوید كه قصد دارد جرمی سنگین را در نظر بگیرد، بعضی از كشورها اجازه می دهند یا حتی الزام می كنند كه وكیل به پلیس بگوید. تصمیم به انجام این کار آسان نیست، زیرا افرادی که به کشیش یا روانشناس می گویند که قصد انجام یک جرم جدی را دارند، ممکن است اغلب این کار را برای بیان احساس خود بیش از قصد واقعی خود انجام دهند.

گمنامی خوب است یا بد؟

به طور خلاصه می توان از گمنامی و نام مستعار برای اهداف خوب و بد استفاده کرد و گمنامی در مواردی می تواند برای یک شخص مطلوب باشد و برای شخص دیگر مطلوب نباشد.

به عنوان مثال ممکن است یک شرکت دوست نداشته باشد که یک کارمند اطلاعات مربوط به اقدامات نادرست درون شرکت را افشا کند، اما کل جامعه ممکن است مهم باشد که چنین اعمال نادرست در معرض دید عموم قرار گیرد.

اهداف و ویژگی های خوب گمنامی و نام مستعار

افراد در کشوری با رژیم سیاسی سرکوبگر ممکن است از گمنامی (به عنوان مثال سرورهای گمنامی مبتنی بر اینترنت در کشورهای دیگر) برای جلوگیری از آزار و اذیت برای عقاید سیاسی خود استفاده کنند. توجه داشته باشید که حتی در کشورهای دموکراتیک نیز برخی به درست یا نادرست ادعا می کنند که برخی عقاید سیاسی مورد آزار و اذیت قرار می گیرند.

مروری بر کاربردهای گمنامی برای محافظت از گفتار سیاسی دارد. هر کشوری محدودیتی دارد که عقاید سیاسی در آن مجاز است و همیشه افرادی هستند که می خواهند عقاید ممنوعه مانند تحریک نژادی را در بیشتر کشورهای دموکراتیک ابراز کنند.

مردم ممکن است آشکارا درباره چیزهای شخصی بحث کنند که گفتن درباره بسیاری از افراد، از جمله مشکلات جنسی، شرم آور است. تحقیقات نشان می دهد که شرکت کنندگان گمنام اطلاعات بیشتری را در مورد خود فاش می کنند.

افراد ممکن است با نشان ندادن نام واقعی خود، پیام های خود را ارزیابی عینی تری کنند.

افراد در بحث های ناشناس از برابری برخوردارند، عواملی مانند وضعیت تاهل و تحصیلات، جنسیت، دین و غیره در ارزیابی آنچه می گویند تأثیر نمی گذارد.

از نام مستعار می توان برای آزمایش نقش آفرینی استفاده کرد، به عنوان مثال مردی که به عنوان یک زن ظاهر می شود تا احساسات افراد از جنسیت متفاوت را درک کند.

شبه هویت می تواند ابزاری برای افراد ترسو باشد تا جرات ایجاد ارتباطاتی را داشته باشند که برای آنها و دیگران ارزش داشته باشد.

مجموعه دقیق اعمال غیرقانونی از کشوری به کشور دیگر متفاوت است، اما اکثر کشورها قوانین زیادی را منع کرده اند که برخی اقدامات "اطلاعاتی"، از خیانت گرفته تا شورش و غیره را تا کلاهبرداری منع می کند.

معایب ناشناس بودن در اینترنت

از ناشناس بودن می توان برای جستجوی تماس برای انجام کارهای غیرقانونی استفاده کرد، مانند استفاده از کودکان یا کلاهبرداری که به دنبال افراد برای سواستفاده است.

حتی وقتی این عمل غیرقانونی نباشد، می توان از ناشناس بودن برای ارتباطات توهین آمیز یا اخلال گر استفاده کرد. به عنوان مثال، برخی از افراد از گمنامی برای گفتن سخنان ناخوشایند در مورد افراد دیگر استفاده می کنند. مرز بین استفاده غیرقانونی و قانونی اما توهین آمیز خیلی مشخص نیست و بسته به قانون در هر کشور متفاوت است.

ناشناس ماندن در اینترنت

حتی اگر ناشناس بودن و نام مستعار در اینترنت چیز جدیدی نباشد، شبکه های خاص مجازی و مرورگر تور سهولت در توزیع پیام های ناشناس و نام مستعار را برای شخص افزایش داده است. ناشناس ماندن در اینترنت تقریباً هرگز صد در صد نیست، همیشه امکان یافتن عامل جنایت وجود دارد، مخصوصاً اگر همان شخص چندین بار از همان راه برای ناشناس ماندن استفاده کند.

سرورهای ناشناس

از آنجا که ناشناس بودن استفاده مثبتی دارد، افرادی هستند که سرورهای ناشناس بودن را اجرا می کنند. سرور ناشناس پیام ها را دریافت می کند و آنها را با هویت دیگری ارسال می کند. به طورکلی دو نوع سرور ناشناس وجود دارد:

سرورهای ناشناس کامل، جایی که هیچ اطلاعات شناسایی منتقل نمی شود.

سرورهای نامشخص ، جایی که پیام با نام مستعار ارسال می شود. سرور نام واقعی را در پشت یک نام مستعار ذخیره می کند، و می تواند پاسخ های ارسال شده به نام مستعار را دریافت کند و آن ها را به مبدأ ارسال کند. چیزی شبیه به ربات پیام ناشناس خودمان در تلگرام.

سرورهای ناشناس اغلب از رمزگذاری ارتباطات، به ویژه ارتباطات بین کاربر واقعی و سرور، برای افزایش امنیت در برابر شنود استفاده می کنند.

شرکت هایی وجود دارند که سرورهای گمنامی خود را به بازار عرضه می کنند و یک زمینه تحقیقاتی در زمینه بهبود روشهای این نرم افزار وجود دارد.

افرادی که می خواهند در برابر فاش شدن به امنیت بالایی دست پیدا کنند، اغلب از چندین سرور ناشناس بودن به ترتیب استفاده می کنند. برای ردیابی آنها ، هر یک از سرورها باید کمک کرده یا به آنها نفوذ کند. اگر سرورها در کشورهای مختلف قرار بگیرند، ردیابی آن ها حتی دشوارتر می شود.

سخن پایانی

در حالت کلی بد نیست که همه ما گاهی ناشناس باشیم. ناشناس بودن و قرار گرفتن در جمعی که هیچ کس ما را نمی شناسد به ما اجازه می دهد که کسی باشیم که همیشه دلمان می خواسته باشیم یا حرف هایی را بزنیم که همیشه دلمان می خواسته بزنیم اما از اطرافیان و قضاوت ای آنان می ترسیدیم. به طور ملی ناشناس بودن برای مقاصدی که از نظر قانونی مشکلی ندارند چیز بدی نیست اما باید همواره مراقب اکانت هایی که با آن ها صحبت می کنید باشید و به هیچکس در اینترنت اعتماد نکنید!